Winnaar 2016
hoofdredactie van de Meppeler Courant
Er was geen beter moment denkbaar om de Henk Boerwinkel Cultuurprijs in 2016 uit te reiken aan de directie en hoofdredactie van de Meppeler Courant dan tijdens de viering van het 175-jarig bestaan van Koninklijke Boom Uitgevers. De directie van de vijfde generatie Mas en John Boom namen uit handen van naamgever Henk Boerwinkel de prijs dankbaar in ontvangst. Daarbij gingen de gedachten uit naar vader John Boom senior die na de oorlog het krantenbedrijf moderniseerde en ontwikkelde tot de koninklijke status die de veelzijdige uitgeverij thans heeft.
‘In Meppel werden lokale kranten geconcentreerd die hun eigen gezicht, hun eigen identiteit behielden, in tegenstelling tot de dagbladuitgeverijen die de lokale kranten de nek om draaiden en tot editievorming overgingen. Dat betekende één pagina lokaal nieuws in een verder voor de lokale gemeenschap volstrekt onherkenbare krant. Wij hielden ze in stand en ze werden alleen maar beter. We geloven in de lokale krant van en voor de eigen bevolking,’ verklaarde John Boom in een interview in zijn Meppeler Courant ter gelegenheid van het terugtreden als directeur.
Courantier
John H. Boom, bij zijn afscheid 77 jaar, was de laatste courantier in krantenland, aldus jurywoordvoerder Henrico ten Brink. Een courantenuitgever is een wezenlijk andere persoon dan een directeur van een krantenbedrijf. ‘Hij zou ook een schoenenfabriek kunnen runnen. Een courantier moet zich met zijn krant vereenzelvigen.’
Na de Tweede Wereldoorlog kwamen lokale kranten die verboden waren, omdat ze niet in de pas wensten te lopen van de Duitse bezetter, weer in de benen. In deze contreien voornamelijk nieuwsbladen met een beperkte oplage, zoals de Meppeler Courant. Lokale nieuwsbladen werden doorgaans gedrukt op vlakke snelpersen, terwijl Boom Pers in Meppel al voor de oorlog de beschikking had over een rotatiepers. De ene na de andere krantenuitgeverij liet de oplage in Meppel drukken.
John Boom had een familiebedrijf in handen gekregen met als enige taak het voort te zetten en door te geven. Dat is glansrijk gelukt. De vijfde generatie, zijn zonen Mas en John, hebben de estafettestok overgenomen. Dat was de kroon op zijn, verklaarde vader John ooit trots.
De wereld zou naar zijn mening twee kanten op gaan. ‘De ene is de steeds toenemende schaalvergroting. Nederland is onderdeel van Europa met Europese wetten. Het belang van Den Haag is gedaald. Wat overblijft, is de kleine wereld, waarin de mens zichzelf tegenkomt. En de echte belangen, wat er wel en niet in een huis verbouwd mag worden en hoe de straat eruit gaat zien en welke de gemeentelijke voorzieningen zijn, die worden des te belangrijker. De identiteit verschuift. Ik denk dat de mens minder Nederlander wordt en meer Europeaan en voor z’n eigen identiteit meer Drent of Meppeler. Als dat de richting is die we straks opgaan, dan heeft het regionale en lokale nieuws de toekomst. Er komt nog iets anders bij: de controlefunctie van de lokale pers. Die is uitermate belangrijk. Als je praat over democratie, vrije burgers en een overheid die in dienst staat van de burgerij, dan is de krant het enige orgaan dat namens de burgers kan controleren of de overheid z’n boekje niet te buiten gaat. De overheid die zichzelf respecteert, zal zo’n krant op prijs stellen. De overheid die niets te verbergen heeft en die alleen maar z’n best doet om het goed te doen, die zal ook blij zijn met een krant die zo nu en dan eens corrigeert’.
Deze kernwaarde gaf John Boom in zijn bedrijf door, concludeerde jurywoordvoerder Henrico ten Brink met grote instemming.
